आसच...
फिराय जायला कारण थोडीच लागत म्हणून आसच... काल अचानक बारा वाजता हुक्की आली. रोजच्या सेमिनार लेक्चर मुळ त्रस्त झालो होतो (जे आम्ही कधीतरच अटेंड करतो). आम्हा भटक्यांना या सह्यगिरीतला मोकळा श्वास हवा असतो. गेले काही दिवस गजापुरच्या खिंडीच्या शोधात पर्णाल इतिहास संशोधन मंडळ, पन्हाळा आम्ही शोध मोहीमा राबवत आहोत. यातील आणखी एका संभाव्य खिंडीचा अभ्यास करण्यासाठी व या काँलेजच्या धावपळीतून थोडी मुक्तता मिळावी म्हणून मी आणि शिवप्रसाद शेवाळेन एका छोट्याशा सफरीचं आयोजन केलं. वाघबीळातच आम्हाला आडवण्यात आलं. त्यांनी त्यांची प्रोसिजर पार पाडली. पण एका पोलिसासोबत बाचाबाची झाली, मनजे माझा अवतारपण तसा वेगळाच आसतो, मनजे टिशर्ट नी त्यावर बटणे काढलेला शर्ट किंवा जँकेट, गाँगल, नी आसा पेहराव आसनारा कोणी शोधमोहिमा करतोय पटणे कठीणच पण लोकांनीही त्यांची द्रुष्टी बदलली पाहिजे ना, राव शाळा, काँलेजेसचा टाँपर राहिलोय, सगळे मास्तर लोक नावाजतात, पण वागतो बिंदास मनजे व्यभिचारी नाहीना. आसो, निघता निघता त्यांनी 'विचारलं कुठं न...